حکمت 103 نهج البلاغه
{ان الدنیا والآخرة عدوان متفاوتان، و سبیلان مختلفان، فمن احب الدنیا و تولاها ابغض الآخرة و عاداها، و هما بمنزلة المشرق والمغرب و ماش بینهما، کلما قرب من واحد بعد من الآخر، و هما بعد ضرتان}
دنیا و آخرت دو دشمن آشتىناپذیر و دو راه مختلفند، پس کسى که دنیا را دوست دارد و به آن عشق ورزد آخرت را دشمن مىدارد و نسبتبه آن عداوت مىکند، و این دو همچون مشرق و مغربند، پوینده این دو راه هر گاه به یکى از دو طرف نزدیک شود از دیگرى دور گردد و آن دو همانند «هوو» هستند - که نوعا با هم ناسازگارند.
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم تیر ۱۳۸۹ ساعت 12:40 توسط
|